Albay Maaşı Ne Kadardır?
Bir Kayseri Hikâyesi
Kayseri’nin sararmış caddelerinde yürürken, yazın son demlerinin kokusu burnuma doluyor. Günler giderek kısalırken, ben de içimdeki boşluğu daha derin hissetmeye başladım. Her şey bana bir anı gibi geliyor, geçmişin kırık dökük hatıraları gibi. Ama şimdi başka bir soru var kafamda; basit gibi görünen ama bir o kadar da içimi kemiren bir soru: Albay maaşı ne kadardır?
Bunu merak ediyorum, çünkü hayatımda birkaç büyük adım var, belki de bu sorunun cevabıyla bir şeyler daha belirginleşecek. Benim gibi duygusal ve içsel dünyasına gömülen biri için, paranın çok da önemli olmadığını söyleyebilirsiniz. Ama bir yandan da, öyle değil. Sonuçta bu dünya parayla dönüyor ve bazen insan, hayatta gerçekten “istediği” şeylere ulaşabilmek için bu hesapları yapıyor.
O Gündüz, O Gecede…
Bir sabah, sabah kahvemi içerken, gazeteyi açtım. Kayseri’nin sıcak sokaklarında, aniden bulutların kararması gibi, bir düşünce aklımı karıştırdı. “Albay maaşı ne kadardır?”
Çok düşünmeden, telefonumu aldım ve ilk iş olarak Google’a yazdım. Ama bulduğum sonuçlar, düşündüğüm kadar tatmin edici değildi. İçimi saran o boşluk, bir şekilde kaybolmamıştı. Evet, maaşların bir değeri var. Ama ya o parayı kazanmanın verdiği sorumluluk? Ya da o maaşı alırken yaşadığın içsel sancılar?
Geceyi düşünüyordum. O geceyi… Her şeyin tam anlamıyla sarmaladığı o geceyi.
Bir arkadaşım vardı, çocukluk arkadaşımdı. Onun adı Zeki. Zeki, askeri okulda okudu, bir zamanlar hepimiz ona “Albay Zeki” diye şaka yapardık. Ama şimdi o gerçekten albay oldu. Hem de Kayseri’de bir taburun komutanı. Bir akşam yemeğinde Zeki’nin yanına gittim.
Zeki’nin Evinde Gece…
Zeki’nin evine gittiğimde, içeri girdiğimde her şey bana sıcak ve samimi geldi. Ailesiyle birlikte yemek yiyorduk. Onun annesi her zaman olduğu gibi bana tatlı tariflerini anlatıyordu. Bir yanda Zeki’nin babası, askeri hizmetin zorluklarından bahsediyordu. Konu biraz kaydı. Zeki ve ben, askeri hayatı konuşmaya başladık. “Albay maaşı ne kadar Zeki?” diye sordum, gülerek. O, benim sorumu aldı ve gözlerinde bir ışık belirerek cevapladı.
“Bir albayın maaşı aslında sabit değil. Terfi ettikçe, sorumluluğun da artıyor. Bazen para, duyguları ya da hedeflerini dondurur gibi hissediyorum. Ama işin güzelliği, insanların sana güvendiğini gördükçe, maaşınla olan ilişkinin ne kadar önemli olduğunu unutuyorsun.”
O an içimde bir şey kırıldı. Ben, Zeki gibi insanlar için bu hayatı anlamlı kılan tek şeyin maaş olmadığını biliyordum. O an, Zeki’nin bana verdiği bu derin cevaba yansıyan samimiyeti hissettim.
Ama sonra, o anın getirdiği sessizlikte, biraz da korku vardı. Gerçekten “para” ne kadar önemli? Albay maaşı ne kadar? Benim en büyük korkum, bir gün kendi hayatımın anlamını sadece paraya indirgemekti. Maaşla insan olur muydu?
Bireysel Bir Yolculuk…
Birkaç hafta sonra, Kayseri’nin sıcak havası yine beni bunaltmıştı. Zeki’nin söyledikleri kafamda dönüp duruyordu. Bir gün, kasabanın biraz dışında yürüyordum. Bu yürüyüş sırasında fark ettim; insanın kendisini bulması bazen dışarıdaki parıltıların, kazançların içinde kaybolmasına engel olur. Gerçek zenginlik, aslında yaşadığın duygularda saklıdır.
Bir adım attım, bir adım daha. Kayseri’nin taş sokakları beni içsel bir huzura çağırıyordu. Evet, belki bir albayın maaşı gerçekten çok önemliydi. Ama o maaşı kazandığında, hayatında neler değişiyordu? O sorumluluk, o değişim ve o zorluklar, insanı ne kadar etkiliyordu? İşte bunu düşünüp duruyordum.
Bununla Barışmak…
İşte tam o gün, Kayseri’nin buğulu havasında, içimdekilerle yüzleşmeye karar verdim. Zeki’nin söyledikleri ve hayatımdaki bu küçük anlar, bana çok şey öğretiyordu. Albay maaşı, evet, önemliydi. Ama bir insanın içindeki huzuru, başarısını, ya da arzusunu belirleyen tek şey bu mu olmalıydı?
Birçok şeyin peşinden gitmek insanı yorar. Ama bir de içindeki gerçek soruları sormak vardır. Albay maaşı ne kadardır? Evet, bu soruyu sordum ama cevabı aldım mı? Bilemiyorum. Belki de bu cevap, her zaman elimizin altında olan bir şey değil.
Hayatın gerçek zenginliği, başkalarının gözlerinde gördüğümüz güvende, zorluklar içinde yaşadığımız huzurda ve insanlarla paylaştığımız anlarda gizlidir.
Sonuç…
Bir albayın maaşı ne kadar sorusuna tam bir cevap bulamadım belki. Ama şu bir gerçek ki, bizler duygularımızla varız, hayatta paranın gücünden çok, içsel zenginliğimizle şekilleniyoruz. İşte bu yüzden, hayatımda her zaman kazançları değil, duygu dolu anları daha çok önemsiyorum.